Rezerwat Brudzeńskie Jary to niewielki, bo liczący niecałe 40 hektarów obszar chroniony, który ukrywa się w północnej części Brudzeńskiego Parku Krajobrazowego niedaleko Płocka. To jeden z młodszych rezerwatów na Mazowszu – powstał w 2002 roku, ale chroni znacznie starsze skarby przyrody. Główną atrakcją jest tu urozmaicona rzeźba terenu z głębokimi wąwozami oraz ponad 150-letnie dęby, które należą do rzadkości w tym regionie.
Warto się tu wybrać przede wszystkim ze względu na krajobraz. Głęboki jar, którym płynie strumyk, strome wzniesienia porośnięte lasem i miejscami niemal dzika natura tworzą klimat, jakiego nie spodziewasz się na płaskim Mazowszu.
- ponad 150-letnie dęby
- malownicze wąwozy i jar
- wczesnośredniowieczne grodzisko
- bogata flora i fauna
- oznakowane szlaki turystyczne
Czym wyróżnia się rezerwat nad Skrwą Prawą
Rezerwat chroni fragment skarpy rzeki Skrwy Prawej wraz z dopływami oraz zbiorowiska grądowe – czyli lasy liściaste z dominacją dębów i grabów. To właśnie tutaj rosną te ponad 150-letnie dęby szypułkowe, które pamiętają jeszcze czasy zaboru rosyjskiego. Obok nich znajdziesz stare buki, brzozy brodawkowate i lipy drobnolistne. Niższe piętro lasu to przede wszystkim grab, a wśród krzewów spotkasz leszczynę, czeremchę czy wiciokrzew.
Wiosna to najlepszy moment na wizytę. Zanim liście na drzewach się rozwiną, runo leśne eksploduje kolorami – kwitną zawilce, kokorycz, pierwiosnki lekarskie, rutewka orlikolistna. Niektóre z roślin są objęte ochroną: lilia złotogłów, śnieżyczka przebiśnieg, bluszcz pospolity. Pod częściową ochroną znajdują się też konwalia majowa i kopytnik pospolity.
Rezerwat powstał stosunkowo niedawno – w 2002 roku, co czyni go najmłodszym z trzech rezerwatów wchodzących w skład Brudzeńskiego Parku Krajobrazowego. Pozostałe dwa to Brwilno (od 1977) i Sikórz (od 1980).
Wczesnośredniowieczne grodzisko w lesie
Nie każdy wie, że rezerwat ma też wartość historyczną. Ukryte wśród drzew znajduje się wczesnośredniowieczne, pierścieniowate grodzisko – ślad po osadzie obronnej sprzed wieków. To jedno z wielu podobnych założeń na Mazowszu, ale tutaj natura wzięła je w posiadanie na dobre.
Jest tu też obelisk upamiętniający śmierć sześciu Polaków zamordowanych przez Niemców podczas II wojny światowej. To miejsce pamięci, które wpisuje się w trudną historię regionu.
Szlak przez jary i wąwozy
Przez rezerwat prowadzi oznakowany szlak turystyczny, który łączy się z szerszą siecią tras w Brudzeńskim Parku Krajobrazowym. Trasa wiedzie początkowo wzdłuż strumyka – to ulubione miejsce zwierząt, które przychodzą tu na wodopój. Można spotkać sarny, a jeśli będziesz cicho i cierpliwy, być może zobaczysz też ślady dzików.
Potem szlak skręca i zaczyna się wspinać pod strome wzniesienie. To fragment wymagający odrobiny kondycji – zbocze jest naprawdę strome, a po deszczu może być śliskie. Z góry roztaczają się widoki na okolicę, choć gęsty las ogranicza panoramy. Dalej trasa prowadzi już po górze, lasem i polankami, aż do wyjścia na główną drogę prowadzącą do Brudzenia Dużego.
Fauna rezerwatu
Poza typowymi dla lasów liściastych ssakami, rezerwat i jego okolice są atrakcyjne dla obserwatorów ptaków. Można tu spotkać chronione gatunki: derkacza, trzmielojada, jarzębatkę. Występuje także bączek, zimorodek zwyczajny, a czasem pojawia się bocian czarny – gatunek znacznie rzadszy niż jego biały kuzyn.
Powalone drzewa, które leżą w rezerwacie, szybko porastają grzyby i porosty. To naturalna część ekosystemu leśnego – martwe drewno stanowi siedlisko dla setek gatunków.
Brudzeński Park Krajobrazowy bywa nazywany „Mazowiecką Szwajcarią” ze względu na urozmaicone ukształtowanie terenu – rzadkość na przeważnie płaskim Mazowszu. Dolina Skrwy Prawej z licznymi jarami i wąwozami to efekt działania ostatniego zlodowacenia.
Dla kogo jest ten rezerwat
Brudzeńskie Jary to miejsce dla osób, które lubią spacery po lesie i nie boją się pokonać kilku stromych podejść. Rodziny z małymi dziećmi mogą mieć problem z bardziej wymagającymi fragmentami trasy – warto to wziąć pod uwagę planując wycieczkę. Idealnie sprawdzi się dla miłośników przyrody, obserwatorów ptaków i tych, którzy szukają spokojnego miejsca na aktywny odpoczynek niedaleko Płocka.
Wiosna to szczyt sezonu ze względu na kwitnące runo leśne. Jesień ma swój urok – kolorowe liście i grzyby. Latem może być tu wilgotno, zwłaszcza w dolnej części jaru przy strumieniu.
Jak dotrzeć i informacje praktyczne
Rezerwat znajduje się w gminie Brudzeń Duży, około 30 kilometrów na północny zachód od Płocka. Dojazd samochodem to najwygodniejsza opcja – trzeba kierować się do miejscowości Brudzeń Duży, a stamtąd szukać znaków szlaku turystycznego prowadzącego do rezerwatu. Parking można znaleźć przy drodze głównej lub w okolicy wejścia na szlak.
Rezerwat jest dostępny bezpłatnie przez cały rok. Nie ma tu godzin otwarcia ani bramek – to obszar leśny otwarty dla zwiedzających. Warto jednak pamiętać, że obowiązują tu zasady obowiązujące w rezerwatach przyrody: zakaz zbaczania ze szlaków, rąbania drzew, rozpalania ognisk czy zanieczyszczania terenu.
Na przejście szlaku przez rezerwat warto zarezerwować około 1-1,5 godziny, choć można spędzić tu więcej czasu, jeśli planujesz obserwacje przyrodnicze czy fotografowanie. Dobrym pomysłem jest połączenie wizyty w Brudzeńskich Jarach z szerszą wycieczką po Brudzeńskim Parku Krajobrazowym – szlaki łączą wszystkie trzy rezerwaty (Brudzeńskie Jary, Sikórz i Brwilno) w jedną trasę.
Warto zabrać ze sobą odpowiednie obuwie – zwłaszcza po deszczu strome zbocza mogą być śliskie. Latem przyda się repelent na komary, a wiosną lornetka do obserwacji ptaków. Nie ma tu żadnej infrastruktury turystycznej – ani toalet, ani punktów gastronomicznych, więc warto zabrać wodę i coś do jedzenia, jeśli planujesz dłuższy spacer.
Najbliższa baza noclegowa i restauracje znajdują się w Płocku lub w okolicznych miejscowościach. Brudzeń Duży to niewielka wieś, więc nie należy się tu spodziewać rozwiniętej infrastruktury turystycznej.
