Wieża Ciśnień w Płocku to pięciokondygnacyjny, ośmioboczny budynek z czerwonej cegły, który od 1894 roku góruje nad miastem. Przez ponad pół wieku zapewniała Płockowi stały dostęp do wody, a dziś po gruntownym remoncie łączy funkcje gastronomiczne z widokowym tarasem na szczycie. Z przeszklonym dachem i panoramą Wisły, to jedno z bardziej charakterystycznych miejsc w mieście.

Historia płockiej wieży – od wodociągów do punktu widokowego

Płock przez wieki borykał się z problemem dostępu do wody. Miasto położone na wysokiej skarpie wiślnej już w 1498 roku otrzymało zgodę króla Jana Olbrachta na budowę wodociągu, ale prace ruszyły dopiero w 1535 roku. Nie minęło pół wieku, a system przestał działać – w 1580 roku kronikarz pisał, że mieszkańcy muszą dźwigać wodę w dzbanach pod górę.

Nowoczesne wodociągi powstały dopiero pod koniec XIX wieku. Koncesję na ich budowę otrzymał inżynier Selewka Chessin z Moskwy, a budowa ruszyła w 1892 roku. Metalowa tabliczka fundacyjna znaleziona podczas remontu fundamentów wskazuje dokładną datę rozpoczęcia prac nad wieżą – 14 maja 1894 roku. Stację pomp i filtrów zbudowano u podnóża skarpy nad Wisłą, a wieżę ciśnień wzniesiono przy końcu ówczesnej ulicy Warszawskiej.

Zbiornik umieszczony na najwyższej kondygnacji wieży mieścił siedem tysięcy wiader wody, co gwarantowało miastu stałe zaopatrzenie.

Wieża przetrwała dwie wojny światowe, choć nie bez szwanków. W 1914 roku została ostrzelana przez wojska niemieckie – uszkodzenia dotyczyły głównie górnych kondygnacji. Ponownie ucierpiała podczas nalotów w czasie II wojny światowej. Na początku lat 60. XX wieku przestała pełnić pierwotną funkcję – zdemontowano zbiornik na wodę. Później mieściła się tam galeria sztuki, a przez jakiś czas budowla w ogóle nie była użytkowana.

Co znajduje się w Wieży Ciśnień dzisiaj

Po gruntownym remoncie i modernizacji budynek zyskał nowe życie. To był pierwszy kapitalny remont w 120-letniej historii obiektu. Wymieniono stropy i klatkę schodową na żelbetowe, niepalną konstrukcję. Rozebrano skorodowane elementy drewniane, co zatrzymało postępującą korozję biologiczną.

Na szczycie wieży powstał oszklony taras widokowy przykryty przezroczystą kopułą. Stamtąd rozpościera się panorama Płocka i Wisły – widok szczególnie efektowny o zachodzie słońca. Spiralne schody prowadzą przez wszystkie kondygnacje aż do punktu widokowego.

Parter i piwnice zajmuje zaplecze gastronomiczne, na pierwszym piętrze działa restauracja z kawiarnią. Druga i trzecia kondygnacja to sale przeznaczone na działalność kulturalno-edukacyjną. Przed budynkiem, na wysokich palach, stanął zadaszony taras kawiarniany z nową fontanną.

Restauracja w zabytkowej wieży

Wieża Ciśnień to nie tylko zabytek i punkt widokowy, ale przede wszystkim restauracja specjalizująca się w wołowinie. W karcie dominują steki, burgery i żeberka. Bar wyróżnia się bogatą kolekcją whisky – około 150 rodzajów z całego świata.

Kawa pochodzi z pobliskiej palarni – świeżo palona kolumbijska arabika. Można usiąść w środku, na tarasie z fontanną albo wejść na górę wieży i delektować się posiłkiem z widokiem na miasto. Lokal funkcjonuje pod adresem ul. Warszawska 26 w Płocku.

Restauracja łączy historyczny charakter budynku z nowoczesną gastronomią – to nietypowe połączenie industrialnego klimatu z komfortowym wnętrzem.

Dla kogo jest to miejsce

Wieża przyciąga różne grupy. Miłośnicy architektury i historii docenią XIX-wieczną konstrukcję z czerwonej cegły i jej burzliwe dzieje. Fani dobrych steków i whisky znajdą tu rozbudowaną ofertę gastronomiczną.

Osoby szukające nietypowych widoków na miasto mogą wejść na taras widokowy – perspektywa z wysokości kilku kondygnacji daje zupełnie inny obraz Płocka niż z poziomu ulicy. Rodziny z dziećmi również sobie poradzą, choć wąskie spiralne schody mogą stanowić wyzwanie dla najmłodszych.

To także dobre miejsce na spotkania biznesowe czy randki – klimat zabytkowego budynku dodaje uroku. Sale kulturalno-edukacyjne na wyższych piętrach służą do organizacji wydarzeń.

Lokalizacja i okolica

Wieża stoi przy ulicy Warszawskiej 26, obecnie w rejonie Placu Dąbrowskiego. To wschodnia część miasta, stosunkowo blisko skarpy wiślanej. Obok znajdują się budynki Państwowej Wyższej Szkoły Zawodowej – w ich murach kryją się pozostałości XVII-wiecznego kościoła św. Marii Magdaleny i klasztoru norbertanek, które przybyły do Płocka około 1190 roku. Po 1819 roku budynki zamieniono na koszary wojska rosyjskiego.

Dojazd samochodem nie sprawia problemów – to jedna z głównych ulic Płocka. Parking w okolicy bywa wyzwaniem w godzinach szczytu, warto to uwzględnić planując wizytę. Komunikacja miejska również dociera w ten rejon bez problemu.

Praktyczne informacje przed wizytą

Restauracja w Wieży Ciśnień działa codziennie. Wejście na taras widokowy jest możliwe w godzinach otwarcia lokalu. Warto sprawdzić aktualne godziny otwarcia przed wizytą, szczególnie w dni świąteczne.

Ceny w restauracji odpowiadają standardowi lokali średniej klasy – burgery i dania główne kosztują od kilkudziesięciu złotych wzwyż, steki drożej. Kawa w przedziale 10-15 zł. Whisky w zależności od rodzaju – od kilkunastu do kilkuset złotych za kieliszek z rzadszych butelek.

Na wizytę warto przeznaczyć od godziny do dwóch – w zależności od tego, czy planujecie tylko kawę z widokiem, czy pełny posiłek. Wejście na taras widokowy zajmie kilkanaście minut, jeśli nie liczyć czasu spędzonego na podziwianiu panoramy.

Schody są spiralne i dość strome, co może być utrudnieniem dla osób z problemami z poruszaniem się. Projekt remontowy przewidywał windę dla niepełnosprawnych w pomieszczeniach technicznych pod zadaszonym tarasem, warto zapytać o jej dostępność.

Rezerwacja stolika jest wskazana, zwłaszcza w weekendy i wieczorami – lokal cieszy się popularnością wśród mieszkańców Płocka. Kontakt telefoniczny: 24 367 10 00.